Weegschaal of maatschep: twee weken elke dag gemeten
Een weegschaal op het aanrecht voelt voor veel mensen overdreven, en ik twijfelde zelf ook. Mijn maatschep hoort 7 gram te bevatten, en twee scheppen is dan 14 gram voor mijn ochtendkop. Om te weten of het uitmaakt, heb ik twee weken lang elke ochtend eerst geschept zoals ik dat altijd doe, en daarna gewogen, voordat ik ging zetten. Veertien ochtenden, drie bonen.
De resultaten per twee scheppen: 12,1 gram, 15,4, 13,8, 14,0, 12,6, 16,2, 13,3, 14,7, 12,9, 15,0, 13,5, 11,8, 14,9, 13,1. Gemiddelde 13,8 gram, dat klopt mooi met de bedoelde 14. Maar de spreiding loopt van 11,8 tot 16,2, en dat is een verschil van ruim 4 gram op 14, bijna dertig procent. De lichtste schep kwam van de lichte, dichte boon uit het oosten van Afrika, de zwaarste van een donkere, olieachtige boon die grof en luchtig in de schep valt. Binnen één boon was de spreiding kleiner, zo’n 2 gram, maar nog altijd merkbaar in de kop.
Wat dat betekent heb ik ook geproefd. Op de dag van 11,8 gram smaakte de koffie waterig en zurig, wat ik eerder aan het water of mijn humeur had toegeschreven. Op de dag van 16,2 gram was hij zwaar en bitter en zette hij twintig seconden langer, omdat meer koffie het water langer vasthoudt. Twee kopjes die ik allebei ‘anders dan gisteren’ had genoemd, bleken gewoon een andere dosis te zijn.
Sinds die twee weken weeg ik alles, en het kost me letterlijk acht seconden: kopje op de schaal, nul, bonen erin tot 15,0. De weegschaal gebruik ik ook voor het water, want 250 gram water afmeten is nauwkeuriger dan een streepje op de kan, en het bespaart een maatbeker. Wie zonder weegschaal wil blijven, kan het beste altijd dezelfde boon kopen en de schep zacht afstrijken; dat haalt de spreiding naar ongeveer 1 gram, zo heb ik in de derde week geprobeerd. Maar voor iemand die graag van boon wisselt, is de schaal het goedkoopste apparaat op het aanrecht dat echt iets verandert.